Congo

 

 

           
De onverharde weg vanaf de grens.   Af en toe groene stukken in het veelal zo dorre landschap. Begin van het regenseizoen.
     
 
Mooie hoge graswallen langs de weg.   Een zeer nette brug en de railing is nog heel. Dat zie je maar zelden!
     
 
Op dit punt aan water geen gebrek.   Vanaf ons bushcamp zien we tegen de avond een wolkje boven de heuvels verschijnen...
     
 
...welke zich binnen uur in een flink donkere onweerswolk had veranderd.   Bij ons kamp valt geen druppel...
     
 
...we zien het onweer over de bergen aan ons voorbij trekken. De harde wind
zorgt voor heerlijke afkoeling.
  Hier staan we met onze alpenvrienden bij een missiepost in Dolisie.
     
 
De weg richting Dem.Rep. Congo is één grote stofbende. Het zand is zo fijn,
dat je het gewoon geen zand kunt noemen. Het dwarrelt op alsof je in een bak
meel of poedersuiker blaast.
  Bij elke tegenligger stofhappen dus!
     
 
En dan weer uitgeharde klei kuilen.   Hier komt ons een vrachtwagen tegemoet, ook altijd feest. Tussen de wagens van ons
en onze alpenvrienden houden we kilometers afstand, anders krijg je geen adem meer.
Als het windstil is (en dat is het vaak) blijft de stofwolk lekker lang hangen.
     
 
Eén van de weinige grote bomen, die nog over is langs de route die wij door
Congo nemen.
  Tegen het schemer moeten we nog over een @#$*& weg naar de grenspost
met Dem. Rep. Congo rijden.
     

Democratische Republiek Congo