Democratische Republiek Congo, deel 3, ongeluk met DAF

           
9 oktober 2012, voor het rechtzetten van de DAF op de truck, moet Jan eerst de keggen weer pakken.   Ondertussen gaan de Congolesen gewoon door met het opkrikken van de achterkant, ook al hebben we nog zo gezegd dat we dit absoluut niet willen.
     
 
Het is al donker als de DAF eindelijk recht en vastgezet staat. Nu begint de lange reis naar Matadi, als ie er maar niet af ploft...   10 oktober 2012, we hebben de rit goed doorstaan en hebben veilig het bedrijfsterrein van Sotraco in Matadi bereikt.  
     
 
Sotraco is van een Belgische eigenaar. De hoofdvestiging zit in de hoofdstad Kinshasa. Sotraco is een bedrijf dat voertuigen en personeel aan de haven verhuurd en goederen over de weg transporteert.     Bij Sotraco had Jan de motor, met het stuurhuis dat hij onder de DAF weg gesleuteld had, laten staan. Hij ging in Matadi op zoek of naar een ander stuurhuis of naar een afsleepwagen of een dieplader. Hij kwam dus terug met de dieplader. 
     
 
Het ca 60 kilo zware stuurhuis.    Hier kun je zien dat de 50 mm dikke as van de pitmanarm finaal is afgebroken. 
     
 
Afgelopen nacht hebben we in de DAF, bovenop de dieplader, geslapen. Was wel lastig om er weer uit te springen, zonder trap, op de smalle dieplader.      
     
 
Gelukkig waren de materialen om de DAF vast te zetten goed voor elkaar, ook al is er dan 1 ketting geknapt bij het vast zetten. Onderweg denk je dan wel steeds "als er maar niet nog 1 knapt en de DAF gaat stuiteren en naast de dieplader komt"    Alles is behoorlijk gehavend. 
     
 
Hier zie je duidelijk de stuurstang naar beneden hangen en dat de bovenste bladveren kapot zijn.    Dan komt er weer een stressvolle actie. De medewerkers willen de DAF met de heftruck van de dieplader halen, dat gaat sneller. Wij willen liever met de lier, dat gaat beheerster. Ze willen zo de lepels op een willekeurige plek onder de DAF schuiven. Dan zal er aan de onderkant nog meer kapot gaan. Na de nodige discussies hebben we eerst houten balken op de lepels gelegd, zodat de hefpunten precies op de krikpunten van de vooras liggen.  
     
 
Mariska doet de bediening van de lier, langzaam liertouw bijgeven. Ondertussen staat Jan bij de heftruck om te kijken of daar alles goed gaat. Ze hebben de lepes te diep onder de DAF gestoken, zodat ze de DAF niet kunnen laten zakken, omdat door de hoek die dan ontstaat de mast van de heftruck de cabine nog verder in elkaar zal duwen.   Best heftig 
     
 
11 oktober 2012, Jan heeft nogal last van zijn ingewanden. Hij heeft niet het idee dat het specifiek de ribben zijn, maar meer de organen. In het ziekenhuis laten we een echo maken van onder andere de milt, stel dat er een scheurtje in zit. Op deze foto word een röntgenfoto van de borstkas gemaakt.     Het resultaat van de X-ray. Geen gebroken ribben. De echo wees uit dat er niets met de milt aan de hand was. Wij konden op het beeld helaas alleen zwarte en grijze vlekken onderscheiden, dus we moeten het beste er maar van hopen. De arts controleert de bloeddruk en kijkt even naar de binnenkant van de oogleden: "mooi roze, je hebt geen inwendige bloedingen".
     
 
Selda en Mariska mochten in een letterlijk loodzwaar schort naar het nemen van de röntgenfoto's kijken. Selda, die we kennen via Cornelis van Sotraco, is de hele ochtend bij ons op het ziekenhuis. De zwarte vlekken rond de "deurklink" doen vermoeden dat het hier om een garage gaat, maar dat is de standaard hygiëne hier. En dan is dit een uitzonderlijk schoon ziekenhuis in vergelijk met de eerdere ziekenhuizen die we op onze reis bezocht hebben.   Selda kan wat Engels en vertaald het soms zo ingewikkelde Frans voor ons. Ze brengt ons met haar auto weer naar ons huis, de DAF. Later rijdt ze met Jan heel Matadi door op zoek naar onderdelen voor de DAF. Super tof. Jan kreeg nog wel trammalant onderweg omdat hij zogenaamd als blanke hier de mooie vrouwen zou wegkapen.
     
 
De cabine is zo scheef, dat de deur aan de bijrijderskant ook niet meer goed aansluit.     12 okober 2012, het uit elkaar halen en de jacht naar onderdelen kan beginnen. Wiel  eraf om zo het verenpakket van de wagen te halen.
     
 
Portier eruit...   Een hoopje ellende... 
     
 
Voorruit eruit...   Dashboard en stuur eruit... 
     
 
We hebben een "plaatwerker" ingehuurd die de DAF in 2 dagen wel klaar zou hebben. De hoek is uit de cabine geslepen, om op de grond recht getimmerd te worden.   Een Congolees maakt meer kapot dan je lief is. Zo knippen ze kabels door, in plaats van deze bij de stekkertjes los te maken, en markeren die niet met kleur. Alle bouten, moeren en ringetjes worden zo op de grond of in de cabine neergesmeten. Niet netjes per onderdeel in een bakje of zakje. Ook willen ze met de heftruck de cabine recht trekken, maar ze trekken knikken in de deurstijl en voorplaat.
     
 
Het weer in model timmeren van een deel van de cabine    "welke kabels kan ik nog meer losknippen...?" 

 

Dem. Rep. Congo deel 4