Democratische Republiek Congo, deel 5, ongeluk met DAF

 

          
Jan test op de oude voorruit of hij zelf een nieuwe ruit op maat kan snijden,
zonder het gezeur van de glassnijders hier in de stad. Het lukt aardig...
  ...maar we hebben toch besloten de ruit te laten snijden, wat erg ruwe kanten opleverde.
Die zien glad te maken om de ruitrubbers te sparen.
     
 
Zonder deze kant al glad geslepen te hebben, springt er een barstje in,
door het ruwe snijwerk.
  Bij gebrek aan beter, zetten we de ruit er toch in.
En natuurlijk blijft het geen klein barstje
     
 
Ondertussen ontdekken we ook het nest van één van de drie mierenkolonies aan boord.
In een kabelgoot, achterin in één van de kastjes.
  Enorm noodweer, waarbij de bliksem op het terrein inslaat en waardoor
helaas onze omvormer "naar de bliksem" is.
     
 
Bezig met de laatste loodjes.   En plotseling krijgen we bezoek van onze Zwitserse vrienden Ben en Daniele.
Samen met hen hebben we de Ekok - Mamfé route in Kameroen doorstaan.
     
 
Ze vullen hun watertanks met water dat bij ons door het waterzuiveringssysteem
is geweest, om zo voldoende drinkwater te hebben voor de tocht door Angola.
De eerste ca. 400 km is er geen fatsoenlijk dorp te bekennen.
  Ben, hond Tata en Daniele
     
 
B&D hebben in Congo erg lang moeten wachten op het visum voor DRC.
Op het watervat achter de stoel hebben ze de dagen met briefjes bijgehouden:
21 dagen, doordat ze hun paspoort met DHL op moesten sturen naar Zwitserland.
  Bekleding in de deur en alle raamrubbers om de voorruit...
     
 
...wat natuurlijk nog weer een extra barst opleverde.   Maar de wagen is nu echt klaar...
     
 
...en dan kunnen we eindelijk een proefrit maken.   We rijden de stad Matadi door, tot de buitenwijken.
     
 
Na hevige regen spoelt alle afval van de hoger gelegen wijken zo naar
beneden de straat op in de lager gelegen wijken.
  En na een geslaagde proefrit komen we weer terug bij Sotraco.
     
 
De volgende dag nemen we dan ook direct afscheid.
Van Cornelis en Celda...
  ...hun huishulp...
     
 
...de werkers...   ...en de stakers...
     
 
En dan rijden we de stad door, op weg naar de grens. Onderweg kom je natuurlijk
meteen weer allerlei opmerkelijke toestanden tegen. Erg stevig bouwwerk,
met zo'n dun latje om het geheel hoog te houden.
  Bij de buitenwijken komt de rivier de Congo al snel in beeld.
     
 
En buiten de stad wordt de omgeving ook al snel mooi.   We nemen voorgoed afscheid van "the mighty river Congo"

 

MENEER VANBRABANT EN ALLE PERSONEEL VAN SOTRACO MATADI, ONTZETTEND BEDANKT VOOR ALLE MOGELIJKE HULP
DIE JULLIE GEBODEN HEBBEN. BEDANKT VOOR DE VEILIGE STANDPLAATS OP JULLIE BEDRIJFSTERREIN.

 

Angola deel 1