USA, California  6

We vervolgen onze weg... ...langs de prachtige, ruige kustlijn van California.
     
     
     
 
Een deel van de route is afgesloten, vanwege een landslide. We moeten of dezelfde
weg terugrijden, of dit smalle weggetje door de bergen nemen.		   Als de weg weer breder wordt, doe ik een poging de boot te besturen.
     
 
Terug aan de kust, bezoeken we een zee-olifanten kolonie.
Hier ligt een jong mannetje lekker te bakken in de zon.		   Volwassen mannetje brult wat in het rond, waarbij zijn blubber-neus
alle kanten op schudt.
     
 
Groepje zee-olifanten dames. Zo lijkt het een heel relaxed leven, maar zeer binnenkort
zullen de aan land komende mannetjes over de dames heen walsen, vechtend om hun
territorium. Dan moeten de dames bevallen en zogen, en dan komen de mannetjes alweer...		   Townsend's Warbler  ♂
     
 
Nee, dit is geen condor, maar een Turkey Vulture. Ze zijn niet alleen een stuk
kleiner, maar ze hebben het zwart-wit patroon aan de onderkant van de
vleugels precies andersom dan de condor.		   Anna's Hummingbird  ♀
     
 
We rijden naar Morro Bay, met als bekende landmark: Morro Rock,
een oude vulkaan.		   Het is een leuk en druk havenplaatsje
     
 
Als we 's morgens wakker worden is er eerst nog niets aan de hand. We rijden
naar een golfbaan aan het water en zien dat de lucht een heel aparte kleur krijgt.
En de kleurverandering gaat erg snel.		   Het wordt al maar dreigender. Dit is iets dat we nog nooit gezien hebben. Het is
een beetje eng, maar ziet er super spectaculair uit. En alles om ons heen is
heel stil. Bijna geen verkeer op de weg. Erg onheilspellend.
     
 
Tegen 9:28 uur ziet Morro Rock er nog zo uit.   En tegen 10:06 uur zo.
     
 
Het blijken ernstige bosbranden in de bergen achter ons te zijn.
Gelukkig ver genoeg weg om op veilige afstand, dit voor ons bijzondere
fenomeen, te aanschouwen.		   Ik heb nog nooit overdag recht in de zon kunnen fotograferen.
     
 
Ineens leven we in een sepia wereld. Dat is een hele rare gewaarwording.
Alle kleur is verdwenen. En je kunt die sepia-bril niet afzetten.		   Je kunt totaal niet ruiken dat het rook van brand is.
     
 
De volgende dag is de meeste rook verdwenen. Toch hangt er nog steeds een
aardige rookwolk boven ons. De kleur is ook nog niet geheel terug in dit deel van de
wereld. Wij en iedereen om ons heen blijft nog dagenlang last houden van hevige
roos, tenminste, zo lijkt het. Veroorzaakt door alle neerdwarrelende asdeeltjes.
Het lijkt "gewoon" bewolkt, maar eigenlijk is er geen wolkje aan de lucht.
En doordat de zon er nog steeds niet door komt, is het nog steeds
behoorlijk fris.
De zon staat hoog aan de hemel,
maar vandaag blijft het aardig fris.		    
     
 
Elke, iets grotere plaats aan zee, heeft natuurlijk een pier. Deze in Santa Barbara is
wel erg mooi. Nog helemaal van hout en erg groot. Zelfs nog met een zijtak
vol houten gebouwtjes.		   Enkele leuke gebouwtjes op de enorme pier.
     
 
Op het dak van het visrestaurant maken de bruine pelikanen ruzie om het beste plekje.  

Spaanse invloeden zijn goed te zien, zoals bij dit gerechtsgebouw uit 1929.

     
 
In de verte kun je de grijze wolk van de bosbranden zien.   Als we onze weg vervolgen, komen we door een gedeelte dat pas geleden
nog in brand heeft gestaan. Links en rechts van de snelweg is alles afgebrand.
Gelukkig is deze weg inmiddels weer opengesteld voor verkeer.


In de bergen staan de bossen nog steeds in brand.

 

 

California 7